 |
|
|
|
|
| Namibië 2004 - 11 september tot 4 oktober |
In de herfst van 2004 zijn Sandra en ik naar Namibië afgereisd. Dit was onze eerste groepsreis en de lijst van deelnemers deden vermoeden dat ik wel eens de enige man tussen een heleboel vegetarische 'potten' zou kunnen zijn. Maar dat viel reuze mee!
Het reizen met een groep is ons goed bevallen. We gingen met Summum, hadden een leuke reisleidster en chauffeur en konden het al snel goed vinden met de rest. In het vliegtuig hebben we al snel kennisgemaakt met de groep en tijdens onze eerste avond in Joe's beerhouse, in de hoofdstad van Namibië, Windhoek, bleek het al snel te klikken.
De volgende dag gingen we dan met onze truck (waag het niet om het een bus te noemen) met de mooie naam 'Tempted to touch' op pad.
|
|
Dag 3: Hardapdam
 Onze eerste overnachting in een tentje was in het Hardapdam reservaat. We kwamen daar wat laat aan, en er was niet veel tijd om veel van de omgeving te zien. Wel een beetje jammer, want het reservaat waar veel dieren zaten was te ver om te lopen. Wel zaten er veel rock dassies, een soort grote cavia's.
De zonsondergang bij het meer was snel en indrukwekkend. In het donker hebben we van genoten van een heerlijke braai (zuid-afrikaans voor bbq). |
|
Dag 4-5: Fish River Canyon
De Fish River Canyon is na de Grand Canyon de grootste kloof ter wereld. Volgens de San (de bosjesmannen) is de kloof gevormd door een reusachtige, kronkelende slang. De kloof is ongelooflijk rustig en mooi. Vanaf de camping Ais-Ais kun je mooie wandeltochten doen. Maar je moet wel genoeg drinken meenemen en een pet opzetten, want het kan flink warm worden.
Op de camping liepen grote bavianen rond, wat een mooi gezicht is. Hun tanden zijn echter ook indrukwekkend, en je moet goed opletten dat je je ritsen van de tent goed dichtdoet en geen eten laat slingeren in je tent. Heerlijk was het om op het einde van de dag een duik te nemen in de 'hot springs' van de camping, een zwembad wat verwarmd werd door natuurlijke warmwaterbronnen. Lekker!
 Om de kloof ook eens van de andere kant te bekijken, zijn we op een middag naar het einde van de kloof gereden om daar van een schitterend uitzicht te genieten. Je kunt daar vlak langs de kloof lopen (wel uitkijken dat je niet naar benden dondert) en bij de ondergaande zon hebben we genoten van een Savannah (soort cider) en een heerlijke macaroni maaltijd. Goed idee van Vivian, onze reisleidster!
Bekijk onze foto's
|
|
Dag 6-9: Luderitz en Sossusvlei
Van Ais-Ais zijn we naar Luderitz gereden, een klein stadje aan zee. Onderweg stoppen we even voor een lunch in Aus, een arm dorpje, met een winkeltje. Eén van onze reisgenoten, Nanny, ziet twee honden vechten, en trommelt de lokale bevolking op om de honden uit elkaar te halen. De weg naar Luderitz gaat dwars door de woestijn, en daar zien we ook woestijnpaarden.
 De camping in Luderitz is bijzonder. We staan op Shark Island, een winderig schiereiland, zo'n drie meter van de zee. Als je je tent openritst zie je de zeeleeuwen zwemmen. 's Avonds trakteren we Mark en Vivianne op een diner in een restaurant aan de haven.
Varen met dolfijnen
De ochtend daarna staan we al vroeg op om een boottocht naar Halifax Island te maken. Opeens zien we een dolfijn! En nog één! En nog één! Iedereen (behalve Nicole) wordt opeens superenthousiast. Ooh! Aah! En nog één! Het is ook echt een schitterend gezicht. Soms zie je ze ook springen! Wanneer we daarna bij Halifax Island komen, waar honderden kleine Jackass pinguins zitten, zijn we nog steeds onder de indruk! |
|
Kolmanskoppe
 Na onze boottocht gaan we naar Kolmanskoppe, een oud mijnwerkersdorpje waar vroeger diamanten werden gevonden. Het dorpje is jarenlang verwaarloosd en grotendeels opgeslokt door de woestijn, wat een heel bijzondere sfeer oplevert. De ultieme plek voor een griezelfilm, maar ook supermooi! Onze gids weet een heel boeiend verhaal zonder enig enthousiasme te vertellen, maar toch geeft de rondleiding een goed beeld van de geschiedenis van het dropje.
's Middags gaan we Luderitz in, om een beetje te winkelen en loop je tussen de locals. We gaan naar de Pep, drinken een lekkere Tafel en eten sachertorte. We doen onze kaarten op de post en gaan lekker eten. |
|
Sesriem
De volgende dag trekken we door de Namib, één van 's wereld oudste, mooiste en kleurrijkste woestijnen en gaan we op weg naar Sesriem. Daar slaan we onze tenten op onder een grote boom. Het landschap is fenomenaal. de camping ligt aan de rand van een groot duinlandschap, en overal zit zand. Maar het is echt de moeite waard! 's Avonds krijgen we nog bezoek van een jakhals en de volgende dag staan we al vroeg op om op tijd naar de duinen te gaan om de zonsopgang te bekijken. We hebben een andere duin ingedachten dan de bekende Dune 45, maar die is al bezet, dus toch met een rotvaart naar de Shoestring reclame. De weg is superslecht, en we schudden flink door elkaar. Het zicht is slecht, want er steekt een zandstorm op.
 De zon komt al bijna op en fanatiek klimmen we de duin van zo'n 80 meter hoog op. Het is zwaar, je zakt diep weg in het zand en er staat een flinke wind die je de adem bijna beneemt. Bijna willen we opgeven, maar als een oudere man ons bijna fluitend passeert, laten we ons niet kennen en gaan toch op weg naar de top. Daar aangekomen, zien we een schitterend uitzicht. De kleuren veranderen continu en het geeft een heel sereen en gelukzalig gevoel om daar te staan. Dit is echt iets wat iedereen een keer mee moet maken!
Jammer genoeg is de zandstorm venijnig en is het moeilijk om goede foto's te maken zonder je camera te ruineren, maar met een hoop gehannes lukt het toch. Spectaculair gaan we met zevenmijls laarzen bijna loodrecht naar beneden. Da's echt cool! |
|
Sossusvlei
De zandstorm wakkert aan en we zijn op weg naar de Sossusvlei, wat één van de mooiste plekken op aarde moet zijn. Het zicht is echter zo'n 3 meter en in de woestijn is dat geen pretje, dus we besluiten 's middags nog een poging te wagen. En daar hebben we geen spijt van! We gaan in kleine jeeps dwars door de woestijn.
Daar neemt Boesman, een blanke man die innige contacten met de San onderhoudt, al jaren op blote voeten loopt, en de woestijn als zijn broekzak kent, ons mee. Hij vertelt het ene boeiende verhaal na het andere, laat zien hoe de woestijn binnen de kortste keren in bloei kan staan, vangt een tok-tokkie (kever) en vertelt hoe de duinen ontstaan, hoe de San leefden en hoe je het beste de duinen kunt beklimmen. We hangen aan zijn lippen.
 Dan leidt hij ons naar dead valley. Deze vallei is honderden jaren geleden afgesloten en 'dood gegaan', maar door de hoge temperaturen zijn de bomen helemaal verdroogd. Dit levert de meest surrealistische plaatjes op die ik ooit gezien heb. Salvador Dali moet dit gezien hebben en gebruikt hebben in zijn werk. De kleuren zijn helder, de rust is geweldig en maakt een verpletterende indruk. Geweldig!
Bekijk onze foto's
|
|
|
|
|
|
|
Bekijk onze fotoboeken
|
 |
Tijdens onze reis hebben we 27 rolletjes volgeschoten. Aangezien het een beetje overdreven is om zo'n 600 foto's te gaan bekijken, hebben we een mooie selectie gemaakt en ingeplakt. En omdat ik te lui was om die foto's in te scannen, heb ik ze op een andere manier gedigitaliseerd.
Bekijk nu het fotoboek online, of maak een afspraak om het 'echte' fotoboek te komen bekijken. Je krijgt nog koffie ook!
|
|
|
|
TIP: Vergeet niet om te kijken!
|
 |
Vind je het leuk om te fotograferen of te filmen en ga je binnenkort op reis? Vergeet dan niet om geregeld je camera aan de kant te leggen om te genieten van de mooie dingen die je beleeft.
Het is eeuwig zonde als je de mooiste momenten alleen maar door de lens van een camera hebt beleefd. Laat dat maar aan de Japanners over! |
|
|
|
Fotorolletjes
|
 |
Neem genoeg goede fotorolletjes mee. Ik gebruik meestal Fuji films voor zonnige gebieden, omdat de kleuren dan mooier uitkomen. Je kunt natuurlijk ook in het buitenland rolletjes kopen, maar de kwaliteit kan dan wel twijfelachtig zijn. En vaak blijkt dat je meer foto's maakt dan je denkt, dus hou daar rekening mee!
|
|
|
|
|
